Тәрәзәдән карыйсың ла,
Карап кемне таныйсың?
Карап күзең талдырганчы,
Галиябану, сылуым иркәм,
Ник чакырып алмыйсың?
Карап кемне таныйсың?
Карап күзең талдырганчы,
Галиябану, сылуым иркәм,
Ник чакырып алмыйсың?
Ты всё смотришь из окна,
Смотришь — кого высматриваешь (узнаёшь)?
Смотришь, пока глаза не устанут,
Галиябану, стройная моя, милая,
Почему же не позовёшь (меня) к себе?
Смотришь — кого высматриваешь (узнаёшь)?
Смотришь, пока глаза не устанут,
Галиябану, стройная моя, милая,
Почему же не позовёшь (меня) к себе?
Из окна ты смотришь, смотришь,
Ты кого там узнаёшь?
Смотришь, глаз не отрывая,
Галиябану, ты моя краса,
Что ж к себе не позовёшь?
Ты кого там узнаёшь?
Смотришь, глаз не отрывая,
Галиябану, ты моя краса,
Что ж к себе не позовёшь?
Тәрәзәңне ачып куеп,
Кемгә күлмәк кистең син?
Кара кашым, карлыгачым,
Галиябану, сылуым иркәм,
Кем бәхетенә үстең син?
Кемгә күлмәк кистең син?
Кара кашым, карлыгачым,
Галиябану, сылуым иркәм,
Кем бәхетенә үстең син?
Открыв своё окно,
Кому ты платье кроила?
Чернобровая моя, ласточка моя,
Галиябану, стройная моя, милая,
На чьё счастье ты выросла?
Кому ты платье кроила?
Чернобровая моя, ласточка моя,
Галиябану, стройная моя, милая,
На чьё счастье ты выросла?
Растворив окошко настежь,
Платье шьёшь кому, скажи?
Чернобровая, ласточка,
Галиябану, ты моя краса,
Для кого росла ты, скажи?
Платье шьёшь кому, скажи?
Чернобровая, ласточка,
Галиябану, ты моя краса,
Для кого росла ты, скажи?
Тәрәзә төбем каты бал,
Ашыйсың килсә, ватып ал;
Сөюләрең чыннан булса,
Галиябану, сылуым иркәм,
Тәрәзәдән тартып ал.
Ашыйсың килсә, ватып ал;
Сөюләрең чыннан булса,
Галиябану, сылуым иркәм,
Тәрәзәдән тартып ал.
Мой подоконник — засахаренный мёд,
Хочешь поесть — отломи и возьми;
Если любовь твоя настоящая,
Галиябану, стройная моя, милая,
Вытяни (забери) меня из окна.
Хочешь поесть — отломи и возьми;
Если любовь твоя настоящая,
Галиябану, стройная моя, милая,
Вытяни (забери) меня из окна.
Подоконник мой медовый,
Хочешь есть — кусок отломи;
Если любишь не на шутку,
Галиябану, ты моя краса,
Из окна меня возьми.
Хочешь есть — кусок отломи;
Если любишь не на шутку,
Галиябану, ты моя краса,
Из окна меня возьми.
Таң әтәчләре кычкыра,
Әллә таң ата микән?
Үтеп киткәч, борылып карый
Галиябану, сылуым иркәм,
Әллә ярата микән?
Әллә таң ата микән?
Үтеп киткәч, борылып карый
Галиябану, сылуым иркәм,
Әллә ярата микән?
Утренние петухи кричат,
Не светает ли уже?
Пройдя мимо, оборачивается и смотрит
Галиябану, стройная моя, милая, —
Не любит ли (меня)?
Не светает ли уже?
Пройдя мимо, оборачивается и смотрит
Галиябану, стройная моя, милая, —
Не любит ли (меня)?
Петухи поют зарёю,
Не светает ли уже?
Мимо пройдёт — обернётся вслед
Галиябану, ты моя краса, —
Не влюбилась ли уже?
Не светает ли уже?
Мимо пройдёт — обернётся вслед
Галиябану, ты моя краса, —
Не влюбилась ли уже?
Урамыгыз чыккан чакта
Баганага абындым.
Минуты — ай, сәгате — ел.
Галиябану, сылуым иркәм,
Шул кадәрле сагындым.
Баганага абындым.
Минуты — ай, сәгате — ел.
Галиябану, сылуым иркәм,
Шул кадәрле сагындым.
Выходя с вашей улицы,
Я споткнулся о столб.
Минута — месяц, час — год.
Галиябану, стройная моя, милая,
Вот как сильно я соскучился.
Я споткнулся о столб.
Минута — месяц, час — год.
Галиябану, стройная моя, милая,
Вот как сильно я соскучился.
С вашей улицы шагая,
Я о столб споткнулся вдруг.
Минута — месяц, час — как год.
Галиябану, ты моя краса,
Так соскучился, мой друг.
Я о столб споткнулся вдруг.
Минута — месяц, час — как год.
Галиябану, ты моя краса,
Так соскучился, мой друг.